Elke keer een stukje en dan kom je er wel…. Dat gold voor het werken aan de cootage charm. Inmiddels hebben all kleine beetje geholen en zijn alle blokken af. Nu rest nog: het appliceren … En daar zal ik best een tijdje mee zoet zijn want het zijn niet alleen de blokken maar ook de borders waar veel applicattiewerk in gaat zitten. Maar hier alvast een foto van de blokken.

 En als je bent vergeten hoe de quilt er ook al weer uit komt te zien?

wordt vervolgd…..

HIER kwam ik deze bedels tegen. Je kunt ze sparen tot je een armband vol hebt. Leuk…..

Je kunt een enkele of zelfs een bubbele armband bij elkaar sparen…. Op deze site stan nog veel meer voorbeelden.

Gisteren was het dan zover. Wat er nog van de tuin over was zou worden leeg geruimd. De vijver weggehaald. Kortom, alles met de grond gelijk gemaakt. Meer dan 15 jaar tuin binnen twee uur "geslecht"… Best emotioneel. Als je je bedenkt dat ik de aanleg van de tuin zelf heb ontworpen en we destijds hard hebben gewerkt om hem klaar te krijgen om er de bruiloft voor DD te kunnen vieren….. Van de gemaakte foto's en filmpjes heb ik één geheel gemaakt. Een beetje afscheid kun je het noemen. .

 Er zit één foutje in het filmpje.. De eerste datum geeft aan: 28 aug. Maar dat moet natuurlijk 18 augustus zijn

Ik ben weer wakker hoor… Gistermorgen om negen uur moest ik bij de direnarts zijn. En zoals altijd ben ik dan heel enthousiast. Kwispelen, aandacht trekken. Ik vind iedereen daar lief en leuk. Maar dit keer was het minder leuk als anders. Ik kreeg geen brokje maar een prik. En toen moesten het vrouwtje en ik in de wachtkamer gaan zitten. En al heel snel werd ik heel erg slaperig. Toen kwam er iemand die me meenam en daarna weet ik eigenlijk niets meer tot ik wakker werd met een verband om mijn poot. Maar gelukkig kwam het baasje me snel daarna ophalen en mocht ik mee naar huis. En daar ben ik lekker verwend. Ik kreeg steeds een klein beetje eten. Mmmm een stukje broodf, een paar brokjes en zelfs een sstukje leverworst met een pilletje erin.

Wat hebben ze gedaan? Er waren twee gezwellen. 1 aan mijn poot en een (ahum) onder mijn staart. Die zijn weggehaald. Vooral dat laatste is niet zo leuk, als je begrijpt wat ik bedoel.

En nu? Nu lig ik lekker weer op mijn eigen plekje op de bank. Omdat ik heel braaf ben en niet aan de lidtekens zit hoef ik geen kap op…… Pfff wat een opluchting. Maar… dat ding ligt wel in het zicht om me er aan te herinneren wat er gebeurd als ik toch ga likken of bijten aan de lidtekens.

Bedankt voor jullie meeleven. En nu maar hopen dat alles goed is. Over tien dagen moet ik terug komen voor controle en tot die tijd twee keer per dag een pilletje. Maar dat is niet erg want het vrouwtje verstopt dat in een plakje worst dus daar heb ik helemaal geen moeite mee…. hihihi.

groetjes

Verdi.

Vandaag begon niet leuk. Elke morgen heb ik zo mijn ritueel. Dexter komt langs en dan gaan we samen een stukje wandelen (baas, buurvrouw, ik en Dexter). Daarna krijg ik mijn brokjes, een bakje karnemelk en een stukje brood. Maar op dit moment lig ik heel verdrietig op mijn kussen. Geen  Dexter, geen brokjes, geen karnemelk en geen stukje brood. Zelf zaten de baas en bazin wel lekker een boterhammetje te smikkelen en koffie te drinken,  maar mij, mij zijn ze vandaag helemaal vergeten.
Waarom? Vinden ze me niet aardig meer?

Nee., dat is het gelukkig niet. Maar ik moet straks naar de dierenarts omdat ik geopereerd moet worden. En dan mag je niet eten….. Ik heb een gezwel aan mijn poot en dat wordt weggehaald. Brrr. lijkt me niet leuk. En ik hoop niet dat ik zo'n stomme kraag om krijg om te voorkomen dat ik aan mijn poot ga likken. Nee, vandaag is geen leuke dag…. Ik hoop dat het allemaal goed komt want ik heb de direnarts horen zeggen dat ze "het" ergens naar toe sturen om te kijken of het "goed" of "kwaad" is….. Daaar snap ik niets van. Ach, ik laat vandaag maar over me heen komen….

Er is een tijdelijke vijver aangelegd. Niet mooi maar wel functioneel. Groot en diep genoeg om de (hopenlijk vele ) kikkers die we gaan vangen te kunnen laten overwinteren. Nadat DH er eerst gewoon water in heeft laten lopen is de tijdelijke vijver verder aangevuld met water uit de oude vijver. Nog niet al het water kan uit de oude vijver omdat er nog kikkers in zitten maar genoeg om de kikkers die we gaan vangen een goed onderkomen te geven.

 
En gisteren was het dan zover. DH en zijn broer zijn druk bezig geweest met het verwijderen van het grootste gedeelte van de bestrating.

 
 
En er is heel wat uitgehaald. Een strook van vier tegels in de buurt van de achterdeur blijft nog even liggen want anders wordt het wel een heel grote modderpoel. Gelukkig kan die strook blijven liggen totdat de aannemer alles gaat ontgraven. Later gaan we alle tegels en stenen weer hergebruiken.

En ik? Ik mocht ook helpen. DH had de tuinbank bij de vijver gezet en ik mocht daar. gewapend met een schepnet. plaatsnemen om  kikkers te gaan "vissen". De heren hadden er een hard hoofd in dat dat mij zou gaan lukken. We weten eigenlijk niet eens hoeveel kikkers in de vijver zitten. Maar vermoedelijk meer dan wij denken. En ja hoor, na een tijdje zag ik een grote bruine kikker voorzichtig zijn kop boven het water uit steken. Maar hem vangen was een tweede. het werd een kat en muis spelletje. Maar ik had geduld. Als snel merkte ik dat ik het beste het net gewoon in de vijver kon zetten en wachten. En na weer een poosje was hij er weer. Hij zwom naar de kant (over het net dat onder hem op de bodem lag en ging tegen het folie in het zonnetje zitten. Naast de bank had DH een grote bak met vijverwater neergezet. Heel voorzichtig bracht ik het net onder de kikker en jamwel…. IK HAD HEM…..

En zo volgden er nog een paar. Snel in de grote bak gekiept en de heren hebben hem naar de nieuwe vijver gebracht. Een paar meelwormen in het water om ze te laten merken dat er lekker hapjes waren in hun nieuwe onderkomen. En een half uur later zagen we de eerste lekker in het zonnetje zitten. 
 

Dus hopenlijk gaat vandaag de zon ook nog een beetje schijnen. Dan ga ik weer lekker op de bank bij de vijver ziten "kikkeren". Want er zitten ook nog een aantal groene kikkers dus die wil ik ook zeker overbrengen naar hun nieuwe onderkomen.

maakt deze muziek?

Het afgelopen weekeind is er hard gewerkt in de tuin."Ooit" zag hij er ZO uit.
 

En na dit weekeind?

 
Alle struiken zijn of verplant of zover teruggesnoeid dat ze morgen gemakkelijk met een kraan kunnen worden verwijderd. Ook de mooie bol-esdoorns moesten er aan geloven.

De vier statige taxusbomen zijn ook ter ziele.

Het terras en de paadjes worden er vandaag uitgehaald. We kunnen eecht niet meer terug…. Maar… wat is het ineens licht en vlak  achter het huis. Toen de struiken er nog stonden had je allerlei doorkijkjes.
Nu pas kun je zien dat het echt wel een heel groot stuk is .  Maar ja…. soms moet je eerst iets af breken voor je weer iets op kunt bouwen.

Het zal de komende wekenen alleen maar erger worden…..

Zaterdag zijn we naar Reutum geweest om te kijken naar houtkachels. Op de terugweg hebben we de toeristische route genomen en zo kwamen we langs de Kroezeboom. Ik ben daar wel 100 keer langs gereden maar heb er nog nooit een bezoekje gebracht. Toen DH dat hoorde zijn we dit keer maar gestopt. De boom heeft een doorsnee van mee dan 200 meter. Het wonderlijke is dat hij nog volop in blad is maar de binnenkant is helemaal hol. Hij wordt met allerlei constructies bij elkaar gehouden. Hieronder het verhaal van de Kroezeboom.

De Kroezeboom bij Fleringen is éen van de  oudste en bekendste bomen van ons land . Hij staat op de Fleringer Es, iets ten zuiden van Tubbergen in Twente.

Kroezeboom (soms ook als kroeseboom geschreven) betekent kruisboom: een boom die een grens of kruispunt aangeeft. Op meerdere plaatsen in Nederland werd deze naam gebruikt voor eiken. Ook in Ruurlo  en Vorden maar ook bij de Lage Vuurse zijn Kroesebomen. Zulke bomen konden verschillende functies hebben: als rechtsplaats, heilige plaats of grensmarkering. Op de gemeenschappelijke essen in oost Nederland werden vaak stenen of bomen gebruikt als markeringspunt van waaruit de akkers verdeeld konden worden. Op de es van de Marke bij Fleringen zal de Kroezeboom met dat doel zijn aangeplant, waarschijnlijk tussen 1500 en 1600, als 'loakboom' of markeboom.

De leeftijd van de Kroezeboom, een Zomereik, wordt vaak geschat op meer dan 500 jaar, getallen van 700 tot 1000 jaar worden ook frequent genoemd. Fleringen is erg oud: dit kerkdorp van Tubbergen wordt al in 933 genoemd als Fletharrote, wat 'ontgonnen moerassig land' zou betekenen. Dat wil echter niet zeggen dat de Kroezeboom ook uit die periode stamt. Deze holle eik met de fikse stamomvang van 725 cm zal waarschijnlijker uit de 16e eeuw dateren en tussen de 400 en de 500 jaar oud zijn. Daarmee is het wel een van de oudste eiken en bomen van ons land. 

Een Kroezeboom schijnt een teken van gerechtigheid te zijn geweest voor de gemeenschap met een belangrijke symbolische waarde. Volgens informatie verstrekt door het Meertens Instituut (auteur: Jeroen van de Ven) stond hier in de 16e en 17e eeuw een veldkapelletje, een 'hilligen huesken'. Onbekend is welke heilige hier werd vereerd. Hoewel het kapelletje in de loop van de 17e eeuw schijnt te zijn afgebroken, bleef het Katholieke kerkvolk in deze periode van de Reformatie (1632 – 1732) hier naar toe trekken, om er in het geheim eucharistievieringen te houden. Met name een rondtrekkende priester, Henricus Smithuis, scheen katholieke bijeenkomsten bij de Kroezeboom te hebben gehouden. De wagen waarop hij met een altaar naar de Kroezeboom werd vervoerd, diende als preekstoel. Rond 1730 schijnt aan de bijeenkomsten van de katholieken bij de Kroezeboom een einde te zijn gekomen.

In de twintigste eeuw herleefde de religieuze cultus rond de Kroezeboom. Op 15 juli 1909 werd er een mis opgedragen ter gelegenheid van het eeuwfeest van de teruggave van de St. Pancratiuskerk in Tubbergen. In 1916 werd de locatie eigendom van de St. Pancratiusparochie van Tubbergen. In 1909 is er weer een kapel gebouwd, een kleine neogotische H. Hartkapel, met daarin achter een hek een H. Hartbeeld. Hier een krantenbericht met foto van een bedevaart uit de periode kort na de eerste wereldoorlog. 

Een in 1935 verstuurde ansichtkaart met de kleine neogotische H.Hartkapel, die tussen 1909 en 1944 naast de boom heeft gestaan. In 1944 werd deze kapel vervangen door een nieuwe, open houten kapel met vakwerk-muren. Sinds 1970 worden bij de Kroezeboom regelmatig bijeenkomsten gehouden door Katholieken en de vredesbeweging. Op bovenstaande foto en meer nog op de enige jaren oudere krantenfoto erboven is te zien dat de Kroezeboom toen een veel bredere kroon en een aan de buitenzijde vrij gave stam bezat. Dit zijn aanwijzingen dat de eik niet zo extreem oud is als wel wordt beweerd.  

                                                            De Kroezeboom is meermalen flink onder handen genomen door boomverzorgers. Deze hebben de holle stam verder uitgekrabd en er diverse ankers en kabels in aangebracht.  De twee winterfoto's zijn gemaakt op 31 december 2006. De boom maakt ondanks de zeer holle stam een vitale indruk: de kroon is dicht vertakt, vol knoppen en de grond lag bezaaid met eikels. 

Oorspronkelijk werd de es van Fleringen vooral als bouwland gebruikt. Recent wordt de Kroezeboom voornamelijk door weiland omgeven. 

De eerste tekenen dat er binnenkort iets gaat gebeuren zijn nu zichtbaar. Het begon met DH die bepaalde struiken die we willen bewaren ging snoeien.

Ook onze mooi haagbeuk moet er aan geloven. Het enige wat er nog staat zijn de kale stammen die (nog) moeten voorkomen dat Verdi er van door gaat. En vanmiddag kwam de kraan. Die moet de greppel voor het huis dichtgooien en een gat graven waar we de struiken die we willen proberen over te houden, kunnen " opslaan".

Aanstaande maandag worden alle tegels eruit gehaald. En dan woensdag komt de kraam terug om de hele tuin leeg te maken. Pfff. het is nu echt begonnen. Ik zal mijn tuin best gaan missen. Gelukkig zijn alle vogels inmiddels uitgevlogen want die zullen de beschutte ruimte vol met struiken en de vijver ook gaan missen.

De (inhoud) van de vijver wordt tijdelijk verplaatst zodat de kikkers in ieder geval nog wel een onderkomen hebben. Als volgend jaar alles klaar is dan wordt er een nieuwe (grote) poel aangelegd. Tot zolang moeten ze het maar met de noodwoning doen.

En ik? Ik zit maar een beetje met mijn duimen te draaien omdat ik niets kan doen. Mijn handen jeuken. Wat zou ik graag helpen. Maar ja….. dat kan niet. Ik mag op internet informatie opzoeken over houtkachels, extra isolerend glas, keukeninstallaties etc. Ach zo doe ik in ieder geval iets nuttigs…….

worddt vervolgd.